Informacje dla rodziców

Szanowni Rodzice !

Dziękujemy, że obdarzacie nas swoim zaufaniem i zdecydowaliście się Państwo posłać swoje skarby do naszego przedszkola. Postaramy się nie zawieść tego zaufania i uczynimy wszystko, by Wasze dziecko czuło się u nas jak najlepiej , by jego rozwój przebiegał w miłej atmosferze , a przedszkole było miejscem do którego dziecko idzie „ z uśmiechem na twarzy” .
Prosimy o zapoznanie się z informacjami, które mogą być pomocne w przygotowaniu dziecka do przedszkola.


PORADY NA START DLA RODZICÓW

Rodzice odgrywają niebagatelną rolę w przygotowaniu dziecka do pójścia do przedszkola.

Podpowiadamy , w jaki sposób „ oswoić” pociechę z przedszkolem.

PRACUJ W DOMU NAD PRZYGOTOWANIEM DZIECKA DO PRZEDSZKOLA.

Nauczycielki oczekują, iż dziecko będzie reagowało na swoje imię i nazwisko, wykonywało proste polecenia, typu; podejdź, usiśdź, wstań, odłóż na swoje miejsce, będzie akceptowało obecność innych dzieci, sygnalizowało potrzeby fizjologiczne. W przedszkolu dzieci nie korzystają z pampersów. Do wypracowania nawyku czystości dziecko potrzebuje treningu, ale przede wszystkim przykładu do naśladowania.


Zadbaj o wyrabianie samodzielności u dzieci – przy stole , w łazience , w toalecie, podczas zmiany odzieży. Przydzielaj dziecku proste i bezpieczne zadania typu ; sprzątanie zabawek , przynoszenie nietłukących się naczyń, wyrzucanie śmieci do kosza, segregowanie prania ( białe- kolorowe ) , pomoc w rozpakowaniu zakupów ,itp .

Dzięki samodzielności Twoje dziecko nabierze do siebie zaufania, wie, że „da radę ”. To sprawi, że nie będzie czuło się bezradne i zagubione czekając na pomoc dorosłego .
Nadopiekuńczość rodziców ( „pomogę mu , bo jest jeszcze małe i dość się w życiu namęczy”)
może spowodować;

a) oczekiwanie na natychmiastową pomoc

b) niską samoocenę i lęk przed nową sytuacją ( „ nie poradzę sobie )”
c) niechęć dziecka do samodzielnego wykonywania zadań i obowiązków.

Ważne jest przestrzeganie w domu jasnych zasad ; co wolno, i czego nie wolno!
Lęk spowodowany wejściem w nowe środowisko jest znacznie mniejszy, gdy dziecko w nowym miejscu potrafi rozpoznać coś znanego, ma wiedzę jak należy się zachować, np. wie, że po przyjściu mówimy Dzień Dobry!, że nie wolno robić krzywdy innym ,że myjemy ręce przed posiłkami,…..

Wydłużąj czas pozostawiania malucha pod opieką innej osoby. Pomóżcie mu to doświadczyć,że pod opieką innej osoby nic złego się nie dzieje i że mama lub tata wracają do dziecka.

Wdrażaj malucha do przebywania wśród innych dzieci. Organizuj spotkania w kilkuosobowym gronie dzieci w domu i na podwórku. . Obserwuj, czy dziecko, potrafi dzielić się zabawkami , jak się zachowuje w sytuacjach konfliktowych .

Zaproponuj dziecku, by pobawiło się z Tobą w przedszkole. Zorganizuj dziecku w domu dzień podobny do tego, jak wygląda w przedszkolu. Pobaw się z nim, przeprowadź mini zajęcia dydaktyczne, poćwicz czynności samoobsługowe, odpocznijcie po obiedzie, przeczytaj dziecku bajkę , zjedzcie razem podwieczorek.

Warto czytać dziecku książeczki o przedszkolu, np.;

a) M Kozłowska ,, Feluś i Gucio idą do przedszkola” ,

b) E Piotrowska „ Trupcio Chrupcio. Przedszkolak na medal”
c) J. Bednarek, M Kurczewska „ Dusia”i Psinek-Świnek- Pierwszy dzień w przedszkolu” ,
d) CH. Tielmann, S Kraushaar „ Maks idzie do przedszkola”.

OKAZUJ DZIECKU RADOŚĆ I CIESZ SIĘ RAZEM Z MIM, ŻE IDZIE DO PRZEDSZKOLA

Staraj się uświadomić maluchowi , że przedszkole to przyjazne miejsce, gdzie jest dużo zabawek, kolegów, koleżanek, gdzie się dużo dzieje. Nie wygłaszaj stwierdzeń typu; „Pójdziesz do przedszkola, tam panie szybko cię nauczą jak się sprząta !” lub „ Musisz iść do przedszkola, bo ja

muszę iść do pracy i nie mogę cię zabrać ze sobą”. Podawaj przykłady , opowiadaj, co dziecko będzie w przedszkolu robiło, okazując przy tym pozytywne emocje.

RANO BUDŹ DZIECKO Z UŚMIECHEM NA TWARZY

POZWÓL MU ZABRAĆ Z DOMU ULUBIONĄ PRZYTULANKĘ

Do sali wejdź tylko na chwileczkę – oszczędzaj żalu i smutku innym dzieciom. Krótkie pożegnania to dobre pożegnania. Zwracaj uwagę na swoją mowę ciała , ton głosu, nie miej jako rodzic strachu w oczach i niepewności w głosie.

Nie pytaj co i ile dziecko zjadło ( to z punktu widzenia dziecka nieistotne, maluchy szybko o tym zapominają )- zapytaj z kim i w co się bawiło. Wyrażąj zadowolenie z najdrobniejszych osiągnięć dziecka.

Pamiętaj, iż płacz dziecka wynika z lęku separacyjnego- maluch zostaje sam w nowym dla niego środowisku , gdzie wszystko wygląda inaczej niż w domu, są zasady grupowe, którym należy się podporządkować, wychowawczyni inaczej mówi niż mama, inaczej się uśmiecha, inaczej gestykuluje.

Smutek i płacz są na początku czymś naturalnym. Nie myśl ,że dziecku dzieje się krzywda!.

Płacz oczyszcza i pozwala zebrać siły do zmagania się z rzeczywistością. Zdaniem psychologów należy dzieciom pozwolić się wypłakać. Przedszkole i wszystko , co znajduje się wokół dziecka może wydawać się obce . Jeżeli chcesz pomóc dziecku w trudnych dniach adaptacji, nie uspakajaj dziecko na siłę , posadź je na kolanach i mocno przytul.

Nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu– jeśli zrobisz to choć raz będzie wiedziało,że łzami może wszystko i sytuacja będzie się powtarzać.

Pamiętaj o zapasowym ubranku dla dziecka pozostawionym w szatni w podpisanum worku. Staraj się , by ubranie ,w którym dziecko przychodzi do przedszkola było wygodne, łatwe do zdjęcia, pantofelki nie miały śliskiej powierzchni a buty przeznaczone na podwórko były zapinane na rzepy.

Wszystkie wątpliwości lub pytania kieruj do nauczyciela. To osoba, która spędza z dzieckiem większośc dnia, więć doskonale je zna i jest kompetentna w swoim zawodzie. Na pewno uzyskasz pomoc i osiągniesz porozumienie. Dziecko widząc, że rodzice rozmawiają z nauczycielem czuje się bezpiecznie.

RODZICU, WIEMY, ŻE POWIERZASZ MAM NAJCENNIEJSZY SKARB .

BĘDZIEMY SIĘ O NIEGO TROSZCZYĆ !

Skip to content